Tijd voor een blog

In Blogs by admin3 Comments

Exact twee maanden geleden schreef ik mijn laatste blog. Ik heb lang – wellicht te lang – getwijfeld of ik verder zou gaan met schrijven van blogs. Onzekerheid kwam opspelen (blijven mijn blogs ook leuk en interessant genoeg als een eetstoornis steeds minder het hoofdthema ervan wordt?). Maar ook mijn passie voor schrijven bleef. Dat mijn blog weer online is, zegt waarschijnlijk genoeg. Ik kies voor mijn passie voor schrijven.

Mijn blog stond dan even stil; met mijn leven was dit absoluut niet het geval.


Ik reisde af naar Parijs

Een voordeel van jarig zijn midden in de vakantie, is dat ik mijn verjaardag al op verschillende plekken heb mogen vieren. Van Malawi tot aan Thailand, van Friesland tot aan Amerika. Hoewel deze bestemmingen nogal uiteenlopen, zijn er een aantal elementen die nooit ontbreken op mijn verjaardag:

  1. De fiets. 
  2. Tropische temperaturen. 
  3. Het afvinken van een item van mijn bucketlist.

Vorig jaar vierde ik mijn verjaardag op een fiets met tropisch weer – hoe kan het ook anders – op een berg, de Alpe d’Huez genaamd. Het beklimmen van deze berg is iets wat bij veel mensen op hun bucketlist staat. Zo ook bij mij. Maar ik zag het vooral als een bewijs. Met het beklimmen van deze berg wilde ik tijdens mijn vorige verjaardag aan mezelf en iedereen bewijzen dat ik een periode van ziek zijn voorgoed achter mij kon laten. Door de beklimming wilde ik laten zien dat ik al mijn energie weer terug had en ‘genezen’ was. Ik wilde mijn eetstoornis voorgoed achter mij laten.

De beklimming van de Alpe d’Huez lukte. Samen met mijn familie inclusief hond Saar bereikte ik de top. Ik voelde mij opgelucht, zo opgelucht. Mijn eetstoornis was voorgoed verdwenen en ik kon nu weer volop genieten van het leven. Daar proostte ik dan ook op. Met een Cola Light. Toen ik eenmaal weer beneden in het dal was aangekomen en een stuk verjaardagstaart kreeg voorgeschoteld, raakte ik totaal in paniek. Mijn eetstoornis was voorgoed verdwenen, toch…?

Dit jaar besloot ik mijn verjaardag dan ook anders aan te pakken. Geen doel, vooral niets bewijzen aan mezelf en zelfs geen fiets. Wel tropische temperaturen. En vanwege deze tropische temperaturen begon ik mijn verjaardag (heel) vroeg met hetgeen ik momenteel het allerliefste doe, namelijk: hardlopen, zonder tijdsdruk, gewoon voor mijn plezier. En wat een plezier was dat! Om zeven uur ’s morgens rende ik langs de Seine, onder de Eifeltoren door. Dit stond nog niet op mijn bucketlist maar heb ik het erna direct opgezet (en afgevinkt).


Een nieuw huis en mijn boek

Naast een weekendje Parijs, bracht ik de afgelopen weken uren – veel uren – door op veel verschillende plekken. Hieronder een kort overzicht:

  • Uren op mijn bureaustoel: om te studeren voor de laatste studiepunten van dit collegejaar. Dat was wat stressvol. Maar is gelukt.
  • Uren in de IKEA: om inspiratie op te doen voor… het nieuwe huis. De koop van ons nieuwe huis, de verkoop van ons huis (waar ik ruim 18 jaar woonde). Dat ging allemaal wat snel. Maar is gelukt.
  • Uren in, op of bij het water: om verkoeling te zoeken voor de Nederlandse, tropische temperaturen. Dat was hard nodig, heel hard nodig. Maar is gelukt.
  • Uren achter mijn laptop: om een start te maken met mijn eigen boek. Dat was spannend en best lastig. Maar is gelukt.

Over dit alles snel meer in een nieuwe blog. Een blog die ik als het goed is schrijf in mijn bikini, vanaf een zonnig strand.

Comments

  1. Hoi Anne,

    Super goed dat je na de vakantie de draad weer hebt opgepakt! Ik vind je blogs zeer interessant, dus vooral blijven schrijven over je passie en wat je allemaal meemaakt. En maak je niet druk of je blogs leuk genoeg zijn, dat bepaal jij en niemand anders!

  2. He Anne,

    Je hebt je niet hoeven vervelen! Veel succes met de verhuizing. Ik ben benieuwd wat je dit jaar gaat doen. Ik hoop het te kunnen lezen!
    Sabine x

Leave a Comment