Babet, mijn blog voor jou

In Blogs by admin3 Comments


Schrijven

De meeste mensen kun je midden in de nacht wakker maken voor maar één ding: een flinke reep Tony Chocolonely. Mij niet… wellicht geen verassing. Mij kan je wakker maken (en houden) voor een goede schrijfsessie. Schrijven is iets wat ik leuk vind. Wat zeg ik? Heel leuk. Naast dat ik voorzichtig bezig ben met het schrijven van mijn boek, schrijf ik hier wekelijks mijn blog. Dat vind ik af en toe best spannend maar vooral onwijs leuk. Mijn inspiratie komt vaak op de raarste plekken. Hieronder volgt de top 3:

  1. Op mijn racefiets. Best onhandig.
  2. Onder de douche. Nog onhandiger.
  3. Terwijl ik aan het sprinten ben naar mijn trein. Ehm nog onhandiger.

Inmiddels staat mijn telefoon vol met lijstjes. Lijstjes vol met nieuwe ideeën. Deze week stond er in mijn telefoon een nieuw lijstje klaar met nieuwe ideeën. Een lijstje over nieuwe hardloopdoelen, vlog avonturen, porties friet en eindeloos veel fietsplezier. Ik liep naar mijn schrijfzolder en opende mijn laptop. Klaar om te gaan schrijven.

Maar ineens leek mijn wereld stil te staan. Ineens leek mijn lijstje er niet meer toe te doen. Ineens leken alle ideeën op mijn lijstje geen ideeën meer te zijn. En ineens ging het schrijven niet meer vanzelf maar werd ik vooral geraakt door wat een ander schreef aan mij: een lieve vriendin is er niet meer.



Herinneringen zijn voor altijd

Tijdens mijn periode van mijn opname heb ik veel nieuwe mensen ontmoet. En hoewel we allemaal ons eigen verhaal hadden, deelden we ook allemaal een soortgelijk verhaal. Dat maakte dat we elkaar al snel begrepen, zonder soms een woord gezegd te hebben. Dat maakte deze ontmoetingen tot een ander soort ontmoetingen. Het zorgde voor vriendschappen, ‘echte vriendschappen’.

En zo ontmoette ik ook jou, lieve vriendin Babet. We zaten samen in behandeling en bleven ook daarna contact houden.  Je humor, je openheid en je positieve kijk op het leven. Het is iets wat mij altijd bij zal blijven en waar ik bewondering voor blijf hebben. Ook al kan ik dat nu niet meer in het ‘echt’ tegen je zeggen. Bij deze.



Jouw laatste kaartje 

Je hoeft niet iemand anders,
en ook niet beter te zijn,
om te mogen stralen in wat jou jij maakt.

Je hoeft niet nog meer te groeien,
hoger te reiken,
voor je kunt staan voor je eigen weg in het leven die jou het diepste raakt.

Je hoeft niks meer,
niet mooier, betekenisvoller, wijzer,
Of worden, ver van zoals je binnenste je kent.

Een kijkje door je liefdevolle ogen is wat ik je wens.
Voelen hoe waardevol je,
door gewoon alleen al te zijn.
in deze wereld bent.

<3


Comments

  1. Veel sterkte, Anne. Mooi geschreven. X

  2. Wauw… mooi ❤️ Heel veel sterkte

Leave a Comment