21 kilometer. En hoe nu verder?

In Blogs by admin1 Comment

Zo Ann, wat wordt je volgende hardloopdoel? Ben je niet bang voor een ‘terugval’? En ga je verder schrijven op je blog?
Dit is de top drie van meest gestelde vragen aan mij de afgelopen twee weken. Volkomen begrijpelijk. Vandaar dat ik het tijd vond om deze vragen te beantwoorden.


Wat wordt je volgende hardloopdoel?

Terwijl ik nog geen 24 uur terug was uit Berlijn en mijn medaille nog om mijn nek had hangen, leek het volgende hardloopdoel te zijn geboren. Dat doel was een nieuwe halve marathon, over een kleine zes weken. Eén van de leukste halve marathons van Nederland, aldus mijn mede-renners. En na Berlijn kon ik dit toch ook zo? Ho, wacht. Dat ging me wat snel…

Ik besloot het nieuwe doel even te parkeren. Net zoals mijn hardloopschoenen, die had ik namelijk iets te veel aangehad deze weken. Ik haalde daarom mijn hakken uit de kast ( 🙂 ) en heb de afgelopen twee weken vooral even wat anders gedaan dan hardlopen. Dat was veel studeren voor tentamens, verjaardagfeestjes vieren en nagenieten van Berlijn.

De afgelopen week haalde ik langzaam mijn hardloopschoenen weer uit de kast. Hoe gek dat misschien ook klinkt: ik vond het spannend om weer te gaan hardlopen.  Want hoe zorg je ervoor na het rennen van 21 kilometer dat kleinere afstanden ook voldoening blijven geven?

Het antwoord hierop, dat heb ik nog niet gelijk. Maar dat is iets wat ik maar al te graag wil gaan ontdekken de komende weken.  Eén ding weet ik zeker: rennen en plezier maken moeten hand in hand gaan.



Ben je niet bang voor een ‘terugval’?

Nee. De finish op 21.195 kilometer was letterlijk gezien het ‘eindpunt’. Iets waar mijn benen dankbaar voor waren. Toch ervaar ik de finish eerder als ‘startpunt’. Een startpunt van de vele mooie dingen die (hopelijk) nog zullen volgen.

Behalve met een medaille ben ik namelijk met nog iets teruggekomen uit Berlijn. Minder tastbaar maar even kostbaar. Dat is het gevoel van vrijheid ervaren. Zelf weer de controle hebben over mijn eigen leven. Zelf weer mijn eigen beslissingen kunnen nemen. En geloof me, dat is als twintigjarige erg prettig.

Ik weet dan ook één ding heel zeker: deze vrijheid wil en ga ik nooit meer kwijtraken. Alleen dit al is een reden om ervoor te zorgen dat ik gezond ben en blijf.



En ga je verder schrijven op je blog?  

De afgelopen weken heb ik ontdekt, geleerd en ervaren hoe belangrijk het is om dingen te doen waar je energie van krijgt in plaats dingen doen die energie kosten.

Hardlopen is dus zoiets voor mij waar ik tot nu toe veel energie van krijg. Met de nodige ondersteuning van trossen bananen, liters bietensap, enthousiaste mede-runners en spandoeken.

De (nachtelijke) schrijfsessies waren voor mij de afgelopen weken ook iets waar ik energie van kreeg. En die energie werd nog eens versterkt door de vele lieve berichtjes, appjes, reacties of belletjes die ik kreeg als reactie op mijn blog. Duizendmaal dank hiervoor!

Het schrijven over dit lopen, over mijn ziekte en over mijn leven vind ik best spannend. Toch smaakt het ook naar meer. In mijn hoofd ontspint zich het ene na het andere plan voor een mooi (wie weet ooit) samenhangend boek waarin ik mijn eigen weg naar een gezonder leven en mensen die mij daarbij inspireren bij elkaar ga brengen. Hoe? Nog geen idee. Maar het proces op zich lijkt me al zo leuk en ik neem jullie er de komende weken graag in mee…


Comments

  1. Hoi Anne,
    Wat fijn om te lezen dat je je hardloopdoel hebt behaald. Ik ben blij dat het goed met je gaat.
    XxVivian (je voormalig MWD klasgenootje)

Leave a Comment