Nog vijf weken: sneeuwloop en televisie programma

In Blogs by admin1 Comment

Nog 5 weken tot mijn eerste halve marathon. In deze blog deel ik mijn ervaringen van deze week:

0
weken tot halve marathon

Sneeuwloop

Op woensdagochtend ging om half acht de wekker. Terwijl de rest van de familie nog in een diepe winterslaap was, sprong ik uit mijn bed. Vandaag stond er een PowerRun met Loopgroep Haarlem op de planning. Dus hup, snel mijn hardloopkleding aan. Ondertussen werkte ik nog een mueslireep naar binnen (lichaam blij, diëtist ook J) en toen was ik er klaar voor.

Wacht. Nog even mijn telefoon checken. Ik wilde immers niet wéér voor de verkeerde duiningang staan. Terwijl ik mijn WhatsApp opende, kwam er een stroom van berichten op mij af. Ik zie woorden als sneeuw en afgelast. Sneeuw? Toen realiseerde ik mij dat de gordijnen nog dicht zaten. Vandaar. Tien seconde later opende ik dan ook de gordijnen en zag ik een prachtig winter wonderland. Wauw! Maar goed, wat ging ik nu doen?

  1.  Weer terug mijn bed in. Het was vakantie en ik kon gemakkelijk mijn winterslaap nog uren voortzetten.
  2. Mijn winterslaap voortzetten op de bank. Ik was immers beneden en de bank is ook een prima plek voor een winterslaap.
  3. Zelf een stuk gaan hardlopen. Dan kon ik zeggen dat ik tóch op wintersport was geweest.

Ik besloot – na bijna toe te hebben gegeven aan optie 1 of 2 – toch te kiezen voor optie 3. Dat vroeg wel om wat extra voorbereiding. Vier thermoshirts, twee thermovesten, drie thermobroeken én vier paar sokken verder was ik er klaar voor. Ik overwoog nog even om mijn skibril op te zetten. Of was dat iets té veel van het goede?

Na een uur hardlopen kwam ik als een blije sneeuwpop thuis. Echt hardlopen was het misschien niet geweest. Ik zou het eerder omschrijven als ‘schuifelen door de sneeuw’. Maar geloof mij, ook daar kan je enorm van genieten…



IJsbaan

Een sneeuwloop is leuk. Een ijsloop over gladde wegen sprak mij minder aan. Gezien de weersomstandigheden besloot ik dan ook de rest van de week mijn wintersport voort te zetten op de ijsbaan.

Maar schaatsen om het schaatsen, dat was niks voor mij. Ik houd van doelen stellen.  Vorige winter was mijn schaatsdoel zoveel mogelijk calorieën verbranden. Dat resulteerden in eindeloos veel schaatsrondjes. Niet bepaald ontspannen.

Dit jaar besloot ik dan ook een ander doel te stellen: zoveel mogelijk schaatsen op verschillende ijsbanen binnen één week. Met trots kan ik zeggen dat ik dit doel heb behaald. Van IJsbaan Haarlem tot schaatsen in het Olympisch stadion van Amsterdam. Van schaatsen op de natuurijsbaan in Spaarndam tot schaatsen in de achtertuin. Check.

Ik heb niet alleen mijn staatskunsten geoefend deze week. Ook in het drinken van warme chocolademelk ben ik inmiddels een professional geworden. 🙂



Televisie programma

‘Niet denken maar doen.’ Dat was vroeger mijn levensmotto. Of dit altijd positief heeft uitgepakt? Absoluut niet. Vooral niet die keer toen ik als klein meisje in een paal met ijzeren punten klom en toch niet zo’n goede klimmer bleek te zijn. Of dat moment dat ik zo graag wilde zwemmen maar niet had bedacht dat ik mij nog moest omkleden.

Tegenwoordig heeft het ‘doen’ ruimte gemaakt voor ‘denken’. Uiteraard ook een mooie eigenschap maar het zorgt er ook voor dat ik tegenwoordig vaak beren zie. Wacht, dat bedoel ik natuurlijk niet letterlijk. De beren zorgen ervoor dat ik twijfels heb. Twijfels of ik iets wel of vooral niet moet doen.

Deze beren zijn afgelopen week ook om de hoek komen kijken toen ik hoorde dat ik mee mocht doen met een televisieprogramma. Wil ik dit wel? Kan ik dit wel? Is dit wel iets voor mij? Nee toch?

In plaats van te vluchten voor deze beren, ga ik ze nu ontmoeten. Sterker nog, volgende week al.  Wordt vervolgd. 🙂


Comments

  1. Go Anne, goed bezig. Super mooi dat je de strijd met de vele beren aangaat! Go for it, girl! You can do it!

Leave a Comment